dag 3

De derde dag.

Het is de eerste dag dat ik alleen op stap ga. Nadat de twee reisgenoten al op tijd werden opgehaald door onze chauffeur, ga ik ontbijten met, als altijd, de muziek van Gheorghe Zamfir (uit zijn mindere periode) of Richard Claydermann (Balade pour Adeline; ook niet misselijk!) op de achtergrond.

Gewapend met een camera wil ik naar het centrum lopen. Natuurlijk weet ik wat in ieder reishandboek over Syrië staat, namelijk dat ge geen overheidsgebouwen en militaire objecten zult fotograferen... Ik sta er echter niet bij stil dat in de buitenwijken van Damascus, waar minder toeristen komen dan in het centrum, een aanzienlijk deel van de gebouwen bij deze categorie horen. Een gewaarschuwd mens ziet nèt iets te vaak vlaggen van de Ba'ath-partij of Syrië of een foto van de vrolijke opper-vriend himself. Ik dus niet.